A    B-BN    BO    C    D    E    F    G-GN    GO    H    I    J    K-KN    KO    KP    L    Ł       
             M-MN    MO    N    O    P    R    S-SN    SO-SW    SZ    T    U    W-WN    WO    Z

ŁAGOWSKI Edward (ur.1943) 
1964-70 ASP Warszawa Wydział Rzeżby. 
Od 1970roku uczestniczył w ponad 100 wystawach, konkursach, festiwalach w kraju i za granicą. 
Zdobył łącznie około 40 nagród i wyróżnień. Ostatnia nagroda to pierwsze miejsce w ogólnopolskim konkursie sztuki na temat 
postaci Kardynała Tysiąclecia ks. Stefana Wyszyńskiego 2002r. 
Zorganizował 16 wystaw indywidualnych; Warszawa(7 wystaw), Lublin, Zamość, Białystok, Tomaszów Mazowiecki, Wesoła, 
Sonsbek (Holandia), Nagyatad (Węgry), Saint Margarethen (Austria), Praga (Czechy), Lipsk (Niemcy). 
Prace znajdują się w zbiorach: 
Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Medalierstwa we Wrocławiu, Muzeum Mennicy Państwowej w Warszawie, 
Muzeum Sportu w Warszawie, Muzeum Wojska Polskiego  w Warszawie, Muzeum Męczeństwa na Majdanku w Lublinie, 
Muzeach: w Chorzowie, Fromborku, Toruniu, Lublinie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Urzędzie Miasta Stołecznego 
Warszawy, Galerii Sztuki Współczesnej w Białymstoku i Poznaniu, Galerii Związku Rzeźbiarzy w Warszawie, Muzeum im. A. 
Puszkina w Moskwie, Muzeum Sportu w Madrycie, Muzeum AIAM w Rzymie, British Museum w Londynie i w kolekcjach 
prywatnych w kraju i za granicą. 
Tworzy w kamieniu, drewnie i ceramice. 

ŁOPACIŃSKI H. 
Autor opracowania Fabryki ceramiczne w Tomaszowie i Lubartowie dziś nie istniejące. Kraków 1907 

ŁOSIŃSKA Weronika 
Garncarka. Ustka, woj. słupskie 

ŁOŚ  M.i J. 
Kolekcjonerzy ceramiki. Współautorzy opracowania "Polska porcelana" Wrocław 1975 
 
ŁOWKIEWICZ Franciszek 
Garncarz. Złocieniec, woj. koszalińskie. 

ŁUCZAK Elżbieta Agnieszka 
Członek Związku Ceramików Polskich. 

ŁUKASZEWSKI Krzysztof (ur.1931 Lubstów, zm. 1983 Konin) 
1956 ukończył LP Kenara  Zakopane 
ASP Warszawa, Pracownia M. Wnuka 
1962 dyplom 
Od 1963 nauczyciel  LO w Koninie 
Rzeźbiarz, ceramik. 

ŁUSZCZYŃSCY 
Garncarze. Siedliska k. Hrebne, Zamojszczyzna.
 
ŁYSZCZARZ Stanisław  (ur.1930 r. w Lichwinie, powiat Tarnów zm.1991 w Częstochowie) 
Urodził się  w rodzinie reemigrantów z Ameryki. 
Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1945 r. rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemyślu Artystycznego i w 
Liceum Sztuk Plastycznych w Tarnowie. W 1952 r. rozpoczyna studia państwowe w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we 
Wrocławiu na wydziale ogólnym. Studiował w pracowni prof. Eugeniusza Gepperta i prof. Marii Dawskiej. 
W 1958 otrzymuje tytuł dyplomowanego artysty plastyka ze specjalizacja ceramicznego malarstwa architektonicznego. Artysta 
ożenił się z dziennikarką Krystyną Królicą i ma jedna córkę - Blankę malarkę i ilustratorkę.  
Po studiach osiedla się w Częstochowie poświęcając się przez 21 lat pracy pedagogicznej w Państwowym Liceum Sztuk 
Plastycznych, w charakterze nauczyciela przedmiotu malarstwo i ceramika. Od 1980 roku pracuje w Wyższej Szkole 
Pedagogicznej, obecnie Akademii im. Jana Długosza, na stanowisku wykładowcy rzeźby ceramicznej i malarstwa. W 1989 roku 
Stanisław Łyszczarz przeprowadza przewód kwalifikacyjny na stanowisko docenta etatowego w Akademii Sztuk Pięknych we 
Wrocławiu. W 1990 roku Minister Edukacji Narodowej mianuje Go na stanowisko docenta w WSP. Rektor WSP w Częstochowie 
mianuje docenta Stanisława Łyszczarz na stanowisko profesora nadzwyczajnego na wydziale Wychowania Artystycznego. 
Profesor Łyszczarz zostaje kierownikiem Zakładu Rzeźby na wydziale artystycznym w WSP. 
Odbywał liczne podróże artystyczne po Polsce i zagranicą. Podróże były jego pasją. Uczestniczył w wielu wystawach w kraju i 
zagranicą. Obrazy i ceramiki Stanisława Łyszczarz znajdują się w licznych zbiorach prywatnych i muzealnych w kraju i za granicą.
 W leksykonie  Kto jest kim w Polsce  wydanym w 1984 roku zamieszczona jest nota biograficzna Stanisława Łyszczarz. 
Ciekawostką jest również fakt, że dwadzieścia lat później, nota o jego córce Blance znajduje się w  Who is who  w Polsce 2004.  
Stanisław Łyszczarz był wierny swojemu światu kolorów i form. Jego płótna ukazują bogaty ogród, który natura otwiera dla nas, 
parafrazując słowa Czesława Miłosza. Inspirującymi i ulubionymi miejscami były Jura ze wapiennymi skałami, zamkami i polami i
 region Tarnowa. Choć wiele szkicował w czasie plenerów, jego prace powstawały w zaciszu domowego atelier, były bardzo 
osobistą interpretacją pejzażu. Zawsze myślał o każdym fragmencie płótna, Jego prace długo powstawały.  
Wiecznie psujący się piec elektryczny i wanna wypełniona gliną były centrum jego pracowni rzeźbiarskiej. Tworzył rzeźby 
plenerowe dla parków i ogrodów -  Smoki ,  Grajek  czy  Muzykant , ceramikę użytkową - pawie, żaby czy koniki morskie 
wypełniały półki pracowni.  
Ciężka praca przy mozaikach dawała mu satysfakcję. Jednymi z Jego trzynastu monumentalnych mozaik są: o dominującym 
żółtym kolorze na ścianie auli WSP, na ścianach pływalni KBO w Częstochowie czy w Domu Kultury w Siewierzu. Wykonał 
wiele projektów sgrafitto i mozaik, niektóre z nich były wykorzystane a niektóre zostały jedynie w kształcie projektu.  
Obok pracy zawodowej i artystycznej poświęcał wiele czasu działalności społecznej . 
Artysta zmarł na zawał serca w wieku 61 lat, dnia 7 listopada 1991 roku w Częstochowie.  
Plotyn napisał kiedyś o starożytnym rzeźbiarzu który miał dar sztuki. Stanisław Łyszczarz należy do tej grupy twórców którzy 
otrzymali dar sztuki.  
 
 
9/18.10.07..