A    B-BN    BO    C    D    E    F    G-GN    GO    H    I    J    K-KN    KO    KP    L    Ł       
             M-MN    MO    N    O    P    R    S-SN    SO-SW    SZ    T    U    W-WN    WO    Z

 MADEJ Jolanta   
Autorka książki "Ceramika w edukacji szkolnej" poradnik metodyczny dla nauczycieli OWI 2002 
 
MADEJSCY bracia 
Garncarze. Józefów, Kolonia Jasienica na Zamojszczyżnie. 

MAGIEROWSKI Wawrzyniec (ur.1740) 
Garncarz. Biecz, woj. krośnieńskie. 

MAJEWSKA Helena  
Malarka w Włocławskiej Fabryce Fajansu w latach 70-tych XXw. 

MAJEWSKA Stefania z Falborz.  
Zatrudniona  w fabryce fajansu Teichfeld & Asterblum (Włocławek) od 1911na stanowisku malarza(spis  z 1912 roku)
 
MALICKA-ZAMORSKA Anna ( 1942 Lubień Wkp.) 
PWSSP Wrocław, Pracownia J. Kotarbińskiej, K. Cybińskiej 
1965 dyplom 
Od 1974 członek AIC 
Członek Grupy Twórczej  Nie tylko my  
Rzeźby, płaskorzeźby ceramiczne. 
 
MALICKI Zasław 
Współautor opracowania"Mały słownik terminów plastycznych" WP Warszawa 1975 

MAŁACHOWSKI Hyacynt (Jacek)  
Autor opracowania Fabryki porcelany i fajansu na Wołyniu"(Rocznik Wołyński t.3)Równe 1933 
 
MAŁACHOWSKI - ŁĘPICKI  S.  
Autor opracowania "Fabryki porcelany i fajansu na Wołyniu"(Rocznik Wołyński t.3)Równe 1933

MAŃCZAK Stanisław (ur.1869 zm.1937). 
Poznański złotnik i przedsiębiorca. W 1921r wykupił zniszczoną i podupadłą fabrykę w Chodzieży, tworząc FABRYKĘ 
FAJANSU STANISŁAWA MANCZAKA Tow. Akc. Fabryka rozwijała  się bardzo prężnie i sporą cześć eksportowała do 
krajów skandynawskich i do Holandi. Zatrudnienie malarza i dekoratora Boleslawa Polankiewicza i rzeźbiarzy Władysława 
Marcinkowskiego, Wiktorii Jacyny dało efekt w postaci dyplomu uzyskanego na TARGACH PÓŁNOCNYCH W 1928r. w 
Wilnie oraz dwóch złotych medali na POWSZECHNEJ  WYSTAWIE KRAJOWEJ w POZNANIU - 1929r. 

MAŃKOWSKI T.  
Autor publikacji "Królewska fabryka farfurowa w Belwederze"(Sztuki Piękne R.VIII) Kraków 1932

MARCINEK Bogumił (1904-1940)
Studiował w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego w Krakowie u Tadeusza Szafrana. Studia ukończył w 1925 roku.
W latach 1928-36 pracował w fabryce porcelany w Ćmielowie. Był autorem figurek (np. Upadła, Łowiczanka, Kazicka), 
form serwisów (np. Bałtyk, Ćmielów, Aleksander), plakiet-cegiełek na budowę nowego gmachu Muzeum Narodowego 
w Krakowie (1933). Plakiety wykonane z biskwitu przedstawiają widok Muzeum, sprzedawane były po 10 zł. W zbiorach 
MNK znajduje się także biskwitowa plakietka upamiętniająca Marszałka Piłsudzkiego (1935), z Jego popiersiem. 
W 1936 roku Marcinek przeszedł do fabryki "Świt"w Ćmielowie. Aresztowany, zginął w więzieniu w Ostrowcu Świętokrzyskim.

MARCINKOWSKI Władysław (ur.1859 Mieszków k. Pleszewa, zm 1947 w Poznaniu) 
Rzeźbiarz. Projektant Fabryki Fajansu Stanisława Mańczaka w Chodzieży. 
Początkowo kształcił się na kursach rysunków i rzeźby w poznańskiej szkole Mariana Jaroczyńskiego w Akademii w Berlinie 
oraz w Academie Julian w Paryżu (pod kierunkiem Henri Chapu) oraz w paryskiej pracowni Cypriana Godebskiego. Po licznych 
podróżach i zmianach miejsca pobytu, w 1907 roku ostatecznie zamieszkał na stałe w Poznaniu. Był ważną postacią w 
tamtejszym środowisku artystycznym. W 1909 roku był współorganizatorem poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk 
Pięknych, któremu przewodniczył do 1939 roku. Obok tej funkcji, pełnił również szereg innych, m.in. był dyrektorem 
Wielkopolskiego Muzeum Wojskowego w Poznaniu (1926-1939). 
Najszerszym nurtem w twórczości Marcinkowskiego była rzeźba portretowa cechująca się realistycznym ujęciem modela. W 
okresie pobytu we Francji artysta wykonał szereg podobizn wybitnych Polaków spotkanych w Paryżu, między innymi Joachima 
Lelewela, Bohdana Zaleskiego, Władysława Mickiewicza, Michała Elwiro Andriollego, Teodora Axentowicza i Stanisława Lentza. 
W latach 1925-1939 pracował nad cyklem portretów osobistości historycznych dla Wielkopolskiego Muzeum Woskowego w 
Poznaniu, między innymi królów polskich, księcia Józefa Poniatowskiego, Tadeusza Kościuszki, generała Jana Henryka 
Dąbrowskiego, a także ludzi współczesnych - Józefa Piłsudskiego, Edwarda Rydza Śmigłego i in. 
Artysta parał się także rzeźbą pomnikową. Do jego najbardziej znanych realizacji tego typu należał pomnik Juliusza Słowackiego 
w Miłosławiu koło Wrześni (1899) oraz rzeźby dekorujące poznański pomnik Adama Mickiewicza (dłuta Władysława 
Oleszczyńskiego). 
Do bogatego dorobku artystycznego Marcinkowskiego należy również rzeźba nagrobkowa, religijna i rodzajowa, znajdująca się w 
kościołach, na cmentarzach, w gmachach publicznych i zbiorach sztuki głównie na terenie Wielkopolski. 
(biografia zaczerpnięta z www.culture.pl /sylwetki) 
 
MARCZAK Irena (ur.1930 Ostróg) 
PWSSP Wrocław, Pracownia R. Krzywca. 
1958 dyplom 
Od 1967 plastyk AM Wrocław 

MARKIEWICZ Barbara 
1985 dyplom PWSSP Wrocław na Wydziale Ceramiki i Szkła. 
Zajmuje się ceramiką unikatową, wykonuje formy ogrodowe, ozdobne formy naczyniowe, ceramiczne elementy wystroju wnętrz. 
Pracuje głównie w kremowych i czerwonych masach szamotowych. 
Od 1986 pracownik dydaktyczny w Ogólnokształcącej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. 
 
MARKIEWICZ Mariola  
Projektant ceramiki 

MARKS-WITKOWSKA Monika  
artysta plastyk, członek Polskiego Związku Artystów Plastyków Polska Sztuka Użytkowa, uczennica Stanisława Tworzydło, 
ceramika i malarza, absolwenta "Central Academy of Arts and Design" w Pekinie.
Członek założyciel Związku Ceramió Plskich. Sekretarz Zarządu.
Członek ZPAP PSU, ZAPCiR. 
www.marks-witkowska.art.pl 
 
MARSZAŁEK Szymon (ur.1608 Biecz) 
Garncarz. Biecz, woj. krośnieńskie. 

MARTYNKIEN Katarzyna (Warszawa) 
Ceramiczka. 
ASP Wrocław. 
Członek Związku Ceramików Polskich. 
 www.martynkien.netgaleria.pl 

MARYNOWSKI Jerzy (1884 Łagów ziemia kielecka zm.1960r) 
1903 kończy Wyższą Szkołę Rzemieślniczą w Łodzi 
1910 kończy Wydział Inżynieryjno-Budowlany Politechniki w Kijowie. 
Do 1919 pracował w Rosji jako konstruktor żelbetowych konstrukcji i jako wykonawca robót mostowych, kolejowych, 
budowlanych. 
Po powrocie do  kraju objął stanowisko kierownika budowy kanału Wisła-Bug i portu rzecznego na Żeraniu (most jego konstrukcji)
1924 zostaje naczelnikiem Oddziału Drogowego  Dyrekcji Robót Publicznych w Lublinie. 
1926 obejmuje kierownictwo ODDRP 
Za budowę mostów na Bugu odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi 
1927 oddelegowany do państw Europy Zachodniej w celu zapoznania się z produkcją klinkieru drogowego, prasowanego. 
Po powrocie projektuje nowoczesną klinkiernię  w Izbicy nad Wieprzem i odpowiada za jej budowę(1928-30). 
Zostaje powołany na stanowisko dyrektora zarządu wszystkich państwowych klinkierni. 
Według  jego projektów powstały zakłady  w Gródkowie k. Będzina, w Ołtarzewie, w Białołęce. 
Projektował i nadzorował  budowę Poznańskich Zakładów Ceramicznych w Głównej 
1933 otrzymuje Krzyż Kawalerski Polonia Restituta za zaprojektowanie i nadzorowanie budowy klinkierni w Bergamo k. 
Mediolanu we Włoszech. 
Od maja 1935r. aż do wybuchu wojny był nauczycielem Wydziału Komunikacyjno-Budowlanego w Pomorskim Urzędzie w 
Toruniu. 
W tym czasie pełnił również społeczną funkcję wiceprzewodniczącego PTTK w Toruniu. 
W czasie okupacji prowadził prace budowlano-drogowe na własny  rachunek  w powiecie łowickim, hrubieszowskim, krakowskim,
 w Przemyślu i w Stryju. 
1942 przeniósł się z Warszawy do Krakowa 
1944 na skutek donosu o zatrudnianiu ludności żydowskiej musiał zaprzestać działalności i ukrywał się do końca wojny. 
Od końca 1951 r. był generalnym projektantem Zakładu Materiałów Ogniotrwałych w kombinacie "Nowa Huta", gdzie opracował 
kompletną dokumentację oraz odpowiadał za budowę i uruchamianie zakładu 
1953-55 wykładowca w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej w Krakowie 
Aż do śmierci  był Głównym Specjalistą do spraw ceramicznych w Biurze Studiów i Projektów Hutnictwa "Biprostal" w 
Krakowie,  
Profesor AGH w Krakowie.  
Twórca polskiej ceramiki przemysłowej.  
Autor wielu ceramicznych rozwiązań technicznych w kraju i Europie. 
Autor wielu publikacji naukowo- badawczych.  
Współautor opracowania "Piece ceramiczne" PWN Warszawa 1957 
 
dane te pochodzą ze zbiorów rodziny Marynowskich 

MATACZ Katarzyna (Warszawa) 
Ceramiczka. 
Członek Związku Ceramików Polskich. 

MATASIK Stanisław 
Garncarz. Rybna gm. Czernichów woj. bielskie 

MATEJKOWSKI Kuba Adam (ur.1953 Warszawa) 
Absolwent PLSP im. A.Kenara w Zakopanem 
1979-dyplom ASP Warszawa na wydziale Rzeźby 
Do 1989 samodzielny pracownik naukowy w pracowni ceramiki H.Borysa 
Rzeźbiarz, malarz, ceramik, żeglarz, podróżnik, rolnik dyplomowany. Badacz zjawisk ulotnych... 
 
MATELSKA Stanisława (ur.1927) 
Garncarka. 

MATELSKI Stanisław 
Garncarz. Białobłoty, gm. Gizałki, woj. Kaliskie. 

MATUS Wanda (ur.1947 Legnica) 
PWSSP Wrocław, Pracownia K. Cybińskiej 
1972 dyplom 
Od 1972 projektant Spółdzielni  Ceramika Artystyczna  w Bolesławcu.
 
MATUSIK Marzena  
Członek Stowarzyszenia Artystów Ceramików Keramos.

MATYJEWICZ Czesław (ur.1959 Nowogrodziec) 
1984-89 ASP Wrocław w pracowni prof. Leone Podsiadłego i prof. Łucji Skomorowskiej. Współdziałał w pracach realizacyjnych 
prof. Alfredy Poznańskiej przy kaplicy Edyty Stein i inne prace konserwatorskie we Wrocławiu. Zajmuje się małymi formami 
rzeźbiarskimi (kamień , ceramika).Od 1996 roku jest instruktorem rysunku i rzeźby zespołu dzieci i młodzieży w Bolesławieckim 
Ośrodku Kultury. Uczestnik Międzynarodowych Plenerów Ceramiczno-Rzeźbiarskich "Bolesławiec".Swoje prace prezentował 
na wystawach w Bolesławcu, Nowogrodźcu, Legnicy, Bolkowie, Wrocławiu, Krakowie, Pirnir, Poznaniu, Chojnowie, Zgorzelcu i 
w Zamku Kliczków. W 2004r otrzymał pierwszą nagrodę na konkursie rzeźbiarskim w Niemczy. 
 
MATYSIAK Wiesław 
Garncarz. Glinne, gm.Wojcieszków, woj. siedleckie. 

MAZUR Katarzyna (1981Dąbrowa Górnicza) 
ASP Wrocław Wydział Ceramiki i Szkła .

MEHL Ewa (ur.1938 Kraków) 
PWSSP Wrocław, Pracownia St. Pękalskiego 
1963 dyplom 
1963 -72 pracownik naukowy 
Członek  Grypy  z Kużniczej  
1969 -73 stypendystka  rządu holenderskiego 
Od 1973 mieszka w Holandii 
Rzeźbiarka, ceramiczka. 

MEISNER Brunon (ur.1856 Prokowo) 
Garncarz, kaflarz. Kartuzy, Kaszuby. 

MEISNER Władysław  (ur.1882, zm.1982) 
Garncarz   syn  Brunona.Od 1950 zatrudniony w swojej pracowni przez Regionalną Spółdzielnię Rękodzieła Ludowego i 
Artystycznego na etacie mistrza. Kartuzy, Kaszuby. 
 
MENDEL Helena z Nieszawy.  
Zatrudniona  w fabryce fajansu Teichfeld & Asterblum (Włocławek) od 1912 na stanowisku malarza(spis  z 1912 roku) 

MĘDREK Andrzej 
Ceramik, Kraków.  
Zajmuje się ceramiką od 1987r.  
Pierwszy, krótki kontakt z "branżą" - Kraków, pracownia przy ul. Szlak.  
Od roku 1990 do 2003 - najpierw jako wspólnik, a od 1995 samodzielnie prowadził małą pracownię ceramiczną  
(ul. Grunwaldzka, od 2001 - ul. T.Zana).   
Obecnie nie prowadzi działalności produkcyjnej.  
Nieliczne, unikatowe obiekty (raku, szamotowe gliny żaroodporne) oddaje do kilku galerii.  
Aktywny członek Otwartej Nieformalnej Grupy Ceramików  Ckwadrat. 
Uczestnik wszyskich wystaw Związku Ceramików Polskich. 
Inicjator Czwartków Ceramicznych comiesięcznych spotkań ceramików w Krakowie. 
Członek Związku Polskich Artystów Plastyków PSU.
nowaceramika.blog.onet.pl  

MĘRZECKA Agnieszka  
Członek Stowarzyszenia Artystów Ceramików Keramos.

MICHALAK Zofia z Czamanin.  
Zatrudniona  w fabryce fajansu Teichfeld & Asterblum (Włocławek) od 1911 na stanowisku malarza(spis  z 1912 roku). 

MICHALSKA Ewelina. 
1955 dyplom ASP Warszawa w pracowni prof. Wnuka. 
Członek założyciel Grupy Twórczej Keramos. 

MICHNIKOWSKI Piotr (ur. 10.11.1960 w Warszawie)
1985-Dyplom ASP Warszawa na wydziale rzeżby w pracowni Jerzego Jarnuszkiewicza.
Twórca wszechstronny: medalierstwo, małe formy rzeźbiarskie w brązie, rzeźba w kamieniu, rzeźba w  drewnie, ceramika,
budoowniczy instrumentów muzycznych,  nietypowych konstrukcji, instalacji scenograficznych.
Aktor, muzyk, rzeźbiarz, ceramik.
www.pmichnikowski.fm.interia.pl

MIECZYKOWSKA Halina 
Garncarka. Giżycko, woj. suwalskie.
 
MIELECKI E.  
Współautor opracowania "Maszyny i urządzenia w przemyśle ceramiki budowlanej" Arkady Warszawa 1970 
 
MIKA Jerzy 
Garncarz. Wadowice woj. bielskie.
 
MIKODA-ANTONIEWICZ Anna 
Absolwentka ASP we Wrocławiu. 
Ukończyła dwa kierunki w latach 1991-1999 
1996 - dyplom z zakresu projektowania Ceramiki w pracowni profesor Krystyny Cybińskiej. 1999 - dyplom z zakresu 
projektowania Szkła w pracowni profesora Ludwika Kiczury. 
Od czasu studiów wykonuję prace które są wystawiane w galeriach na terenie kraju i poza jego granicami. 
www.ceramika.studioo.pl 

MIKOŚ M.  
Współautor  opracowania "Maszyny ceramiczne" PWN 1962 
MILKA Fryderyk (ur. 1852, zm. 1908 Kościerzyna) 
Garncarz, kaflarz. Kościerzyna, Kaszuby. 

MIRECKI E.  
Współautor  opracowania "Maszyny ceramiczne" PWN 1962 

MIRKOWSKA Izabela 
Wybrane kafle z zamku i miasta w Reszlu, woj. olsztyńskie. 

MIROLEWICZ Katarzyna  
Malarz cearamiki we Włocławskiej Fabryce Fajansu w latach 60-tych XX w. 
 
MISIAK Jan  
Zasłużony ceramik warszawski z dzielnicy Wawer. 
 
MITAŁ Zofia (ur.1954 r.) 
1969 r. dyplom ASP Kraków   Wydział Rzeźby. 
Realizuje rzeźby monumentalne. 

MŁYNARSKA Monika 
1999- dyplom ASP Wrocław  pod kierunkiem prof. Małgorzaty Dajewskiej na Wydziale Ceramiki i Szkła, specjalizacja - szkło. 
Pracownia Podstaw Projektowania Szkła pod kierunkiem prof. Jerzego Chodurskiego. 
Pracownia Szkła Użytkowego i Artystycznego pod kierunkiem prof. Zbigniewa Horbowego i prof. Małgorzaty Dajewskiej. 
Wystawy: 
- Galeria Ceramiki i Szkła, Wrocław w 1996 roku - "szkło Młodych" w 1996, 1998 i 2000 roku. 
- Wystawa zbiorowa w Lubinie w 1997 roku - 50-lecie ASP - wystawa profesorów i studentów ASP 1998 roku. 
- Wystawa dyplomowa w Kościele Św. Marcina na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu w 1999 roku. 
- Wystawa "ROKPO", galeria szkła i ceramiki Wrocław, Bielsko-Biała, Warszawa, Kraków, Poznań 
 
 
 
49/23.10.07